Driving Speed Pro

Driving Speed Pro Demo

Driving Speed Pro, ücretsiz ve kaliteli grafiklere sahip bir yarış oyunudur. 4 güçlü V8 yarış arabasından birini seçerek, 11 rakiple iki turlu pistte yarışabiliyorsunuz. Driving Speed 8 oyuncu ile de Multiplayer oynanabiliyor.

Tanıtım videosu:

Driving Speed Pro Demo İNDİR

Son dönemde 2. Dünya Savaşı ile ilgili epey oyun yapıldı. Bazıları dönemin atmosferini çok iyi yansıttığı için efsane oldu, bazıları ise vasatın ötesine bir türlü geçemedi. Çok büyük bir kısmını First Person Shooter tarzı oyunlarının oluşturduğu bu furyanın başarılı olan nadir örneklerinden biri de Rus yapımcı Nival Interactive’in sıra tabanlı taktik strateji oyunu Silent Storm idi. Eskilerin ünlü oyunu Jagged Alliance’ı andıran oyun yapısı, 3 boyutlu kamera sistemini benimsemesi ile büyük beğeni toplayan orijinal oyun kendisinden kısa bir süre sonra ek paketinin çıkarılması için iyi bir sebepti.

İlk olarak karakter yaratma ekranı ile başladığımız oyun, birinci darbesini burada vuruyor. Çünkü karakter yaratma ekranı; sanki “The Sims” oynayacakmışız gibi ayrıntılı. Karakterimizin yüzünü en ince ayrıntısına kadar seçebileceğimiz oyunda neden bu kadar ayrıntı gösterildi bilemiyorum ama sesini dahi ayarlayabiliyoruz. Asıl hayati önem taşıyan askerin mesleği bölümünü es geçmemek gerek. Zira hangi sınıf askeri seçtiğiniz çatışmalar sırasında büyük önem kazanıyor. 4 asker seçeneği içerisinde; Soldier (normal asker), Scout (izci), Sniper (keskin nişancı), ve Grenadier (bombacı) bulunuyor. Asker normal ateşli silahlarda başarılı olurken, izci yakın dövüşte üstün. Sniper uzun mesafeli tüfeği tabir-i caizse “konuştururken”, bombacı ise el bombasını nokta atış yapabiliyor. Her askerin kendi silahını çok iyi kullanmasına rağmen diğer silahları oldukça kötü kullanmasına pek anlam verebilmiş değilim. Allah rızası için, kimin eline silah verseniz 30cm önündeki hedefi %95 isabetle vurur. Gelin görün ki Sentinel de eğer askerin uzmanlık alanı değilse tabancayı 10 cm önündeki düşmanına bile tam isabetle vuramadığı oluyor. Sonuç itibariyle oyun içerisinde nasıl bir taktikle oynamak istiyorsanız karakterinizi yaratırken karar vermeniz gerek.

VİDEO

Demo İNDİR

Bu oyun incelemesinde sizlerle Isotx ve Inc firmalarının geliştirdiği bir oyun olan “Iron Grip Warlord” adlı oyunun incelemesini yapacağız. Iron Grip Warlord oyununda multiplayer desteği bulunmaktadır. Oyunda id Tech 3 motoru kullanılmıştır. Daha fazla uzatmadan Iron Grip Warlord oyununun içeriğine geçelim.

Iron Grip Warlord oyununun demo sürümünü incelememizin sonunda bulunan download linkinden indirebilirsiniz. Yukarıda da dediğimiz gibi oyunda id Tech 3 motoru kullanılmıştır. Iron Grip Warlord oyunundaki amacımız insanlığı teklikeye sokan yaratıkları ve insanları sonsuzlağa göndermektedir.

Iron Grip Warlord oyununun görsel ve ses efektleri gayet başarılı bir şekilde tasarlanmıştır. Oyun tasarımcılarını, mekan ve karakter tasarımlarından dolayı tebrik etmek gerekir. Oyunda kullanılan ses efektleri ise Iron Grip Warlord oyununa değişik bir hava katmış.

Iron Grip Warlord oyununda yukarıda da belirtiğimiz gibi multiplayer desteği mevcuttur. Böylece arkadaşlarınızla Iron Grip Warlord oyununda zevki anlar geçirebilirsiniz. Oyunu oynayabilmeniz için P4 2.0 GHz işlemci, 512 Mb Ram ve 2.5 Gb boş alan gibi sistem gereksinimlerine sahip olmanız gerekmektedir.

Sonuç olarak online oynanabilen oyunları seven ziyaretçilerimize Iron Grip Warlord oyununu önerebilirim. Oyunun görsel ve ses efektleri gayet başarılı bir şekilde düzenlenmiştir. Oyunun demo sürümünü aşağıda bulunan download linkinden indirebilirsiniz.

Video :

Demo İNDİR

Video :

Demo İNDİR

LEGO Harry Potter: Years 1-4‘da bugüne kadar oynadığımız Harry Potter temalı EA oyunlarında olduğu gibi süpürgeyle uçacak, çeşitli büyüler yapacak, iksirler hazırlayıp derslere katılacakmışız. Bu yapımın diğer LEGO oyunlarından farkı ise, çevredeki tüm objelerle etkileşime girilebilmesiymiş. Bunun yanında, Harry eğer yanlış bir büyü yapar ya da hocalardan birine kazara asa sallarsa tuhaf ve komik sonuçlar ortaya çıkacakmış. -Bu da derhal Severus Snape‘i jinxleyen bir Harry düşünmeme sebep oldu.-

Adından da anladığınız üzere, oyun “sağ kalan çocuk”un Hogwarts‘da geçirdiği ilk dört yılı kapsıyor. Kimbilir belki de -söz konusu oyunun muhtemel başarısını da tahmin ederek- TT Games stüdyolarında ikinci oyunun hazırlıklarına başlanmıştır bile!

Video :

Demo İNDİR

Soğuk Savaş – Teröre Lanet (%100 Türk Yapımı) Fps Savaş oyunu Demosu yayınlandı.

Oyun Hikayesi :

Yıl 2008 Türkiye her geçen gün terör adına yeni şehitler vermekte. Kaynaklarını kesemediğimiz terör hem vatanın içinden hemde vatanın dışından birçok destek almakta . Siyasal olarak da kendilerini parti zanneden bir kuruluş oldular ve her geçen gün insanları kendi taraflarına geçiriyorlar. Kendilerini kurtarıcı olarak gösteriyorlar olmayan bir zulüme karşı geldiklerini zannediyorlar aralarında kötü olaylar yaşamış kişiler var ama bunlar devletin suçu değil. Sadece bir terör örgütü değil aynı zamanda kötü dış güçlerinde bir parçası . Her geçen gün yeni olaylar bombalar patlamalar milletin tepkisini yol açıyor ve devlete karşı kışkırtılıyor. Buda devletimizi bölmek isteyenlerin en çok istediği şey yavaş yavaş amaçlarına varıyorlar.

Artık buna dur diyecek yok mu ?

İşte büyük oyun burada başlıyor yıllardır süren bu soğuk savaşa artık karşı koymak için bir gizli kuruluş oluşturuluyor. Eğitimli özel tim askerleri ve eski ajanlardan oluşan bu kuruluş devlet için terör örgütüne karşı koymaya başlıyor. Teröre Lanet işte bu zaman gerçekleşiyor.

Anadolu’da geçen bu macera oyun severler için çok eğlenceli ve de yaşanan olayları anlatıyor. Sizlerinde sayesinde terörü yok edeceğiz.

Oyunun Çalışabilmesi için gereken sistem gereksinimleri :

**** !
DirectX 10 Sürümü Gereklidir bu sürüm yüklenmeden çalışmaz.

En Düşük :

> 256 mb Ram (bellek)
> 2.00 Ghz işlemci
> 512 mb Ekran Kartı
> 128 Ses Kartı

Yüksek :

> 1 Gb Ram (bellek)
> 3.00 Ghz işlemci
> 1 Gb Ekran Kartı
> 512 mb Ses Kartı

Oyun Demosundan Resimler :

Oyunu indirmek için : www.soguksavas.t35.com/yukleme.htm

Onu son kez sanal da olsa doğru düzgün görebilecek miydik? Bunun üzerine EA’den gelen açıklama Brando’nun seslendirmesinin çoğunu yaptığı, yapmadıklarını ise profesyonel kişiler tarafından en uygun şekilde yapılacağıydı. Farkı anlamayacağımız vaadi verilmişti. Ama ne yazık ki olay böyle olmadı, olayın belirli bir yerinden sonra Vito Corleone’nin sesi alt yazı dışında anlaşılmaz bir haldeydi. Oyun piyasaya sürüldü. Herkes büyük bir merakla oynamaya başladı. Müthiş detaylı bir karakter yaratma ekranıyla mest olduk. Klasik Godfather ana teması eşliğinde gelen çakmak sesi ile iyice kanımız kaynadı. Giriş videosundaki olaylar ise bizi iyice coşturmuştu. İlk oyunda çocukken, babası gözlerinin önünde öldürülen ve kendisi de son anda Don Vito Corleone tarafından, Aldo Trapani’yi canlandırıyorduk. Karakterimiz yeterince büyüyünce, Vito Corleone’nin sözünü dinleyip babasının intikamını almak için “Aile” yaşantısına giriyordu. Ufak işlerle başladığımız oyunda yavaş yavaş Don of New York’a kadar yükseliyorduk…

İlk oyun filmdeki birçok klasik sahneyi oynamamızı sağlıyordu. Ayrıca Genco Zeytinyağları şirketi dahil filmdeki bir çok mekanda dolaşabiliyorduk. Hayranlıkla izlediğimiz bu kişilerle muhabbet bile edebiliyorduk. Özellikle Don Vito Corleone ile bire bir görüştüğümüz ve “Aile”‘ye alındığımız sahnede tüylerim diken diken olmuştu müthiş bir deneyimdi. Sonra adamın biriyle tanıştık ve kendini Michael Corleone olarak tanıttı. İçimden hayır sen Michael değilsin, gerçek Michael’a ne yaptınız diye bağırmak geldi. Ancak lisans konusunda keseyi bol tutan EA Al Pacino ile anlaşamamıştı. Bu yüzden kara kuru bir adamı Michael farz edip maceramıza devam ettik. İlk oyunu başyapıtlıktan son anda emekli sorun şuydu. Baba öldükten sonra yani oyunun aşağıya yukarı yarısı bittikten sonra, artık adam akıllı yapacak bir şey kalmıyordu. Oyunda bize tek kalan şey, kafamıza göre kıyafetlerimizi değiştirip, yeni haraç alacak mekanlar bulup, masum insanları öldürmekti. Ayrıca Don of New York olmamıza rağmen hala ayak takımı adamların bize laf sokarcasına konuşması yapay bir duyguydu. Ancak iyisiyle kötüsüyle The Godfather: Game ilk filmin havasını ve ciddiyetini gayet iyi yansıtıyordu.

Don öldü yaşasın yeni Don!

� Beş yıl içerisinde Corleone ailesi tamamıyla yasal olacak�
Don Michael Corleone

İlk oyunu beğenerek oynamıştım. Her ne kadar eksi yönleri olsa da bir o kadar da eğlenceli artıları vardı. Ancak EA oyun yüzünden büyük bir zarara uğradı. Herkes maceranın sonunun geldiğini düşünürken, firma devam oyununu duyurdu. Aynı film serisi gibi The Godfather Part 2 oyun dünyasında da devam edecekti. Anlaşılan EA, Sims’den kazandığı paraları bu oyun için harcıyor. Part 2 seyirciler tarafından beğenilen az sayıdaki devam filmlerinden biridir. Ancak bu haberi duyduğum zaman benim için en büyük sorun ikinci filmin tamamıyla Michael Corleone üzerine kurulmasıydı. EA, Al Pacino’yla anlaşmaya varamadığı için bu karakteri nasıl yansıtabileceklerdi. EA bir sürü geliştirme sözü verdi, ilginç ekran görüntüleriyle yine ilgimizi çekti. Yapacağı yeniliklerle birlikte oyunu beklenilen bir proje yaptı. Şimdi sorun yeni baba eskisinden güzel mi olacak yoksa klasik bir gelen gideni aratır durumu mu yaşayacağız. Oyun bol kanlı bir EA reklamıyla başlıyor. Bu reklam oyunda ketçap gibi kan kullanacağız hazırlıklı olun tarzında bir uyarı olmuş. Yine çok gelmiş bir karakter yaratma ekranıyla karşılaşıyoruz. Burada hemen dikkat çekecek şey yeni geliştirdiğimiz karakterin ilk oyundakine kıyasla daha yaşlı olması. Yüzünde hafif kırışıklıklar var. Hikayenin geçtiği yıllar oyuna moda olarak yansıtılmış. Açık mavi, pembe renklerindeki takım elbiseler İspanyol paçalar, insanın yüzünü kaplayan maske gibi güneş gözlükleri. Ama aynı zamanda günümüze yakın kıyafetler de oyunda var. Oyun Cuba�da başlıyor. Aslında bu filme göre hikayenin ortası. Ama işin komik kısmı kronolojik olarak başlangıçtan önce geçen kısımları da oynamamız. Kısacası, sadece mafya oyunu değil zamanda yolculuk tabanlı bir bilimkurgu da olmuş, tabii yerseniz�

Her mafyanın hayali bir devletle anlaşıp tamamıyla yasal hale gelip istedikleri gibi para kazanmaktır. Fidel Castro’nun devrimci asilerinin karıştırdığı Küba hükümeti, asileri durdurmak için mafyayla anlaşma yoluna gider. Hyman Roth’un sağlam kaynakları sayesinde, parasını Küba’ya yatıran mafya babaları bu ülkede yasallık kazanacaktır. Bir yandan da artık ömrünün sonuna gelen Roth, ölümünden sonra sahip olduklarını diğer Don’lar arasında paylaştırmaya başlar. Ancak tüm bunlar olurken Castro’da devrimini gerçekleştirir ve her şey çöpe gider. Bu devrim olurken biz de oyunun eğitim bölümünü oynuyoruz. İlk oyunda yönettiğimiz Aldo Trapani, artık Michael’ın sağ koludur biz de onun emri altındaki bir adamız. Yeni karakterimizin adı Dominic Corleone. Bu soyadı nasıl aldığı bilinmiyor ve benim en çok aklımı karıştıran olayda bu. Anlaşılan Corleone ailesinde birisi rahat durmamış. Aldo ve Dominic Don Michael için kendilerini siper edip yolu açarken bizde hareketleri öğreniyoruz. Amacımız hava alanına ulaşmak. Küba�nın devrim yaşadığı o kaotik ortam çok iyi yansıtıldığını not düşmek isterim. Havaalanına ulaştığımız zaman, yolu tel örgülerle örtülü olduğunu görüyoruz. Aldo, İsviçre Çakısı ve Mcguyver karışımı bir şekilde tel örgüyü kesip yolu açıyor. Ancak kör bir kurşunla hemen orada ölüyor. Bunun üzerine ölenle ölünmez mantığında olan Michael Corleone Aldo’nun görevini bize veriyor ve artık yeni Don (ya da Don Kişot oluyoruz, ne kadar çok Don ismi geçti, artık ben de sıkıldım bu işten! – Emre Acar) oluyoruz.

Sen gel, sen de gel, sen gelme!

Eminim herkes Michael Corleone’nin modellemesini merak ediyordur. Ne de olsa tüm hikaye onun üzerine kurulu. Ancak karakter Al Pacino’dan çok İlyas Salman ile Andy Garcia kırması biri olmuş. Üstelik giyim zevki de çok kötü. Yapımcılar Al Pacino’yla kırılan kalbimizi kendi ailemizi kurmamıza izin vererek düzeltmeye çalışmışlar. Bu oyunun temel değişikliği artık, kendimize aile kurup sokakta çete olarak dolaşabilmemiz. Kısacası kahveden adam toplayıp, mekan basıp ve aksiyona giriyoruz. Adamları sağda solda ve Corleone malikanesinde bulabiliyoruz. Hepsinin bir yeteneği var. Kundakçı, sıhhiye, kasa açıcı, bombacı ve mafyanın olmazsa olmazı güçlü kuvvetli bir adam seçebileceğimiz yeteneklerden. Bu karakterlerin hepsinin ayrıca bir kişiliği de var. Kişilikleri hareketleriyle kendini gösteriyor. Ama sakın bir RPG oyunundaki kadar detaylı sanmayın. The Godfather kitabını ve filmlerini efsane yapan bir başka unsur ise repliklerinde en az kurşunlar kadar öldürücü olmasıydı. Artık karakterle konuşurken diyeceğimiz lafları biz seçiyoruz. Ekranda ok tuşlarıyla yönlendirilebilen farklı replikler var. Hangisini seçersek konuşma o şekilde devam ediyor. Ama yine RPG’lerin aksine bu konuşmaların karizma yapmak dışında senaryoya pek bir artısı yok. Konuşma olayının üzerine gidilip, karakterlerle olan iletişimimiz artabilirdi. Ya da direk senaryoyu derinden değiştirecek şeyler yaşayabilirdik�

Başta yanımızda sadece bir kişiye dolaştırabiliyoruz ancak senaryo ilerledikçe bu sayı üçe çıkıyor. Yanımızdaki bu adamlar oyunun akışını çok değiştiriyor. Mekan baskınlarında hepsinin yeteneklerine ihtiyacımız var. Sıhhiye ise kesinlikle mutlaka her ekipte bulunmalı. Biz ya da adamlarımızdan birisi ölünce sıhhiye yanına geliyor bir iğne vuruyor ve o kişi ayaklanıyor. Bu ölüyü dirilten iğneyi de oyunun fantastik unsurlarından sayabilirsiniz. Kasa açıcı olmadan zengin olmak mümkün değil. Bombacılar ise girilemeyen her mekanı bizim için yol geçen hanına çeviriyor. Kaba kuvvetli karakterimiz ise kapalı kapılara bir omuz atarak açıyor. Ayrıca emir verdiğimiz insanları çaktırmadan öldürebiliyor. Bu karakterler sayesinde oyuna bir nevi taktik aksiyon havası da verilmiş. Ancak emir komuta zinciri çok zayıf ve az. Sadece yapabildiğimiz köpek çağırır gibi ıslık çalıp adamları yanımıza çağırmak, onların özel güçlerini kullanmasını istemek ve belirli bir yere gitmelerini emretmek. Bu sistem çok daha geliştirilebilirdi bu haliyle sırf oyunda bulunsun diye konulmuş gibi duruyor. Kendimize 8 kişilik mini bir aile kurabiliyoruz. Adamlarımızı terfi ettirme şansımız da var. Onlar terfi ederken seçtiğimiz yeni bir özelliği de kazanıyorlar. Bu şekilde her birinin en az iki tane özelliği oluyor. Üç adamımızda terfi ettiği zaman yanımızda hemen her özellikle birileri olmuş oluyor. Peki, geriye kalan adamlar ne işe yarıyor? Onları da süs olsun diye almıyoruz�

Mafia: Total War

The Godfather Part 2′nun başka bir özelliği ise Don’s View. Aslında bu içinde bulunduğumuz şehrin haritası. Ancak bu sefer daha da geliştirilmiş ve bu harita üzerinde emirler verebiliyoruz. Kullanmadığımız diğer 4 adamı bu harita üzerinde mekan baskınına yollayabiliyoruz. Böylece her baskına kendimiz gitmek zorunda değiliz. Zaten koskoca Don olmuşuz her işle biz mi ilgileneceğiz? Oyuna bu şekilde strateji unsurları da eklenmeye çalışmış. Don’s View sayesinde şehirde olan biten her şeyi görebiliyoruz. Kim nereye saldırıyor, hangi mekan kime ait gibi temel bilgiler buradan takip ediliyor. Ayrıca, kendi ailemiz ve düşman ailelerimiz de kimler olduğunu da görebiliyoruz. Oyundaki mekanlar mağaza zinciri misali bir bağlantıya sahip. Belirli başlı kategoriler altında toplanıyor. Bu zincirler tamamlanınca oyun bize bir bonus veriyor. Kurşun geçirmez yelek, zırhlı araba, daha çok cephane taşıma imkanı, yanıcı mermiler bu bonuslardan bir kaçı. Ancak bu bonusların görsel olarak oyuna zararı var. Çünkü karakterin üstünde gözüküyorlar ve onları istediğimiz zaman giyip çıkartma şansımız yok. Haliyle karizmatik mafya babamız bir anda belinde, kurşun kemeri ve takım elbise üzerine kurşungeçirmez yelekle dolaşıyor. Bu haliyle o detaylı kıyafet değiştirme sistemini baltalamış oluyor. Don’s View’de kendi karakterimizi ve yanımızdaki adamların özelliklerini geliştirebiliyoruz. Daha hızlı kurşun değiştirme, daha iyi nişan alma, daha dayanıklı olma gibi bir sürü alınabilecek yetenek var. Bunları satın almakta oyuna eklenen strateji unsurlarından birisi. Gelelim herkesin merak ettiği mekan basmaya. İlk oyun da her mekanın iki sahibi vardı birincisi görünen yasal yüzü diğeri ise bizi ilgilendiren yasa dışı yüzü. İki mekan sahibini de ikna edip mekandan haraç almaya başlıyorduk. Artık her mekanın tek sahibi var bu yerlerin büyüklüğüne göre onlara ulaşma zorluğu da giderek artıyor.

Tam teçhizatlı bir ekip ile mekan basmak daha kolay. Böylece onlarca adamla dövüşmeden duvarları patlatıp, kolay yolları bulup mekanın sahibine ulaşabiliyoruz. Mekanın içindeki, adamlar telefonla yardım çağırabiliyor. Savaşta üstünlük kazanmak için, binanın elektriğini kesmek ya da yangın çıkartıp kısa sürede panik yaşatmak mümkün. Ancak yapay zeka o kadar geri zekalı ki, düşmanlar adam gibi karşılık vermek yerine sadece Allah ne verdiyse üzerimize doğru saldırıyorlar. Bizde sırayla hepsini temizliyoruz. Burada dövüş sistemi devreye giriyor. Bir tabanca, bir makineli tüfek, pompalı tüfek, magnum tabanca ve snipera sahibiz. Ayrıca, bomba, Molotof kokteyli ve dinamit gibi patlayıcılarımızda var. Bir de insanlığın eski dostu her türlü sopa cinside kullanabilir silahlar arasında. Eğer yetmediyse sağdan soldan şişeleri kapıp düşmanın kafasında kırıyoruz. Her silahın kendine has idam etme yöntemi var. Bu yöntemler oyunun en ilgi çekici yanlarından birisi. Oynanışı tek düzelikten eğlenceli bir hale getiriyor. Üstelik idam animasyonları gerçekçi bir şiddete de sahip. Mesela yumrukla idam ettiğimiz bir adamın ağzı burnu yamuluyor. Kafasına silah dayayıp vurduğumuz kişilerin kanları etrafa sıçrıyor. Ancak işimiz bittikten sonra bir bakıyoruz ki o da ne?

Düşman cesetleri bir den ortadan kayboluyorlar. EA grafiksel olarak oyun rahat oynansın diye her şeyi yapmış. Şimdi mekanı ele geçirmeye dönecek olursak, her mekan sahibinin kendine has korkuları var. Onları yola getirmek için bunları kullanmak lazım. Bazısı mala gelen zarardan korkuyor bazısı dayak yemekten, bazısı silahla vurulmaktan, bazısı ise yüksek yerlerden aşağıya doğru sarkıtılmaktan. Yukarıda mekan sahibinin canını ve iradesinin derecesinin gösteren barlar var. Her mekan sahibinin iki tane kritik noktası var birincisi yola gelip paraları sökülmeye başladığı nokta. Diğeri ise bu noktanın bitiminde başlayan cinnet geçirip bize karşılık verme. Mekan sahipleri yola gelme noktasındayken giderek daha fazla para ödüyorlar. Ancak onları yine de fazla zorlamayın. Artık ilk oyundaki gibi mekanı aldık alemin kralıyız mantığı yok. Çünkü diğer aileler acayip kinci hemen karşı bir saldırıyla mekanı sizden geri alıyorlar. Bu da uzun süren bir strateji savaşını başlatıyor. Bundan kurtulmak için çeşitli yollar var. Birincisi mekana koruma kiralamak. Don’s View üzerinden yapılan bu özellik biraz pahalı. Çünkü savaşlar kızıştıkça düşman daha fazla kişiyle geliyor ve korumanın sayısını artırmak gerekiyor. Sonuçta bir bakıyorsunuz günlük gelirin yarısı korumalara gidiyor. Ya da her mekana yapılan saldırıya bizzat müdahale etmek lazım. Başka bir yöntem ise boştaki adamları oraya yollamak. Eğer adamla iyi eğitimliyse çıkan çatışmadan sağ çıkıyor. Özellikle Underboss olmuş bir adamı buraya yollarsanız düşmanın hiç şansı yok. Bir sonraki yöntem ise düşmana misilleme yapmak�

Mafyanın iyilik yap iyilik bul felsefesi

-Bir gün ki tabi o gün hiç gelmeyebilir de, senden benim için bir şey yapmanı isteyeceğim�
Don Vito Corleone

The Godfather Part 2 filminde halim selim Vito Corleone’nin biraz kaderin zorlamasıyla nasılda Don Corleone’ye dönüştüğünü görüyorduk. Baba her zaman, bir iyiliğin karşılığının paranın bile sağlayamayacağı büyük bir güç olduğuna inanırdı. Bu şekilde gücünü ve namını kazandı. Oyunda bize bu imkanı veriyor. Sokakta dolaşırken, kafasının üzerinde anahtar ya da para olan kişiler görüyoruz. Para olan insanlar para karşılığında bizden bir iyilik istiyorlar. Anahtar ise iyilik karşılığında düşman ailelerin kilit elemanlarının nerede olduğunu gammazlıyor. En ilgi çekici olan ise, nüfuslu insanlara yaptığımız iyilikler. Bunun karşılığında onlardan nüfuslarını bizim lehimizde kullanmalarını istiyoruz. Düşman aileden birisini temizlemek için Don’s View’e giriyoruz ve bu kişiyi öldürmek için onu işaretliyoruz. Ölüm işareti denilen bu yöntem diğer ailelere gözdağı ve mesaj vermek için geliştirilmiş. Ancak bu kilit kişileri canımızın istediği gibi öldüremiyoruz. Her biri için özel bir yöntem gerekli. Eğer bu özel yöntemi uygulamazsak kişi ölmüyor 15-20 dakika sonra tekrar spawn oluyor. Özel idam yollarıyla öldürdüğümüzde ailenin gücü ve saldırıları da azalmış oluyor. Bir aileyi tamamıyla ortadan kaldırmak için ise, onların tüm mekanlarını ele geçirmek lazım. Daha sonra ise liderlerinin olduğu eve baskın yapıp bu evi patlatıyoruz. İyilik sistemine geri dönecek olursa, iyilikler bir mekanı basıp orayı darmadağın etme, birilerini öldürme ve birisini sadece dövme şeklinde ayrılıyor. Evet kulağa müthiş bir sistem gibi gelebilir ancak bir süre sonra her şey rutine bağlıyor. Oyunun en kötü yanı da zaten bu rutinlik oluşturuyor. Tüm bu yenilikler sadece yeni rutinlikler doğurmuş. Favor yani iyilik menüsü bu rutinliği bozmak için yaratılmış. Nüfuslu kişiler, polisleri üstemizden çekme, düşman ailenin elemanlarını hapisse atma gibi iyilikler yapabiliyorlar. Bunlar için belirli bir ücrette ödemek lazım�

Gelelim diğer bir merak edilen noktaya yani arabalara. Dönemin arabaları Cadillac tarzı, American Muscle’lar ve Station Vagonlar oyuna güzel yansıtılmış. Hepsinin hızı ve özellikleri farklı olmuş. Ancak modellemeleri biraz yapay duruyor. Bulunduğumuz semte göre, ucuzdan pahalıya doğru birçok araba etrafta dolaşıyor. Ancak öyle gerçekçi ve yaşayan bir trafik yok. Yoldan bir araba çalarken etrafta görgü tanıları oluşuyor. Bu görgü tanıklarını susturmak için ya onlara para veriyoruz ya da gözlerini korkutuyoruz. İki yöntemde oyuna ayrı bir hava katmış. İnsanın kendini mafya gibi hissetmesini sağlıyor. Oyunun hikaye sistemi ise bize 9-10 saatlik bir oynanış sunuyor. Küba’da başlayan macera, New York, Florida ve tekrar Küba’da son buluyor. Hikaye de filmdeki olayların için entegre oluyoruz. Filmde Corleone ailesinin başı devletin açtığı soruşturmayla dertte olduğu için, Michael tüm işleri yavaş yavaş bize bırakıyor. Bu sayede yapımcılar hem Al Pacino derdinden kurtulmuş hem de oynanışa yenilikler katmaya çalışmış. Bu hikaye görevleri rutinlikten uzak durmak ve kendine has bir senaryosu olsun diye bizi hiç beklemediğimiz yerlere götürebiliyor. Mafya babalığını bırakıp, Fidel Castro’ya suikast düzenlemeye bile çalışıyoruz. Sonuçta ana görevler bittiği zaman, Michael’ın emriyle tüm aileler arasında topyekun bir savaş çıkıyor. Bundan sonra amacımız her mekanı ele geçirip diğer aileleri ortadan kaldırmak oluyor�

Oyunun grafiklerini en sona sakladım çünkü onlara özel bir ayırmak lazım. Bunun nedeni müthiş olmaları değil garip ve yetersiz olmaları. Oyunda iki tarz grafik var. Birincisi sinematik gibi sahnelerde giren ve düzgün grafikler. Diğeri ise her şey tüm ayrıntısına kadar açık olmasına rağmen pek de tatmin etmeyen normal oynanış grafikleri. Bizim karakterimizin ve Tom Hagen gibi ana karakterlerin detayları müthişken, etrafta dolaşan diğer insanlar çok yapaylar. İlk oyundaki ağır mafya havası bu oyunda bozulmuş. Her şey de şeker renkleri hakim olmuş. Bekli, oyunun geçtiği dönem böyle olabilir ama yine de bu haliyle çoğu zaman etraf çizgi roman gibi duruyor. Sesler güzel müzikler ise döneme uygun. Ancak ilk oyunda müzikler daha iyi kullanılmıştı. Bu sefer arabada radyo dinleme özelliğine sahibiz. Hatta yaptığımız şeyleri az da olsa anlatan bir radyo kanalı bile var. Müzikler en iyi radyo kanallarında kullanılmışlar. Yanımızdaki adamlar, arabanın içinde giderken bizimle konuşuyor ya da aralarında sohbet ediyorlar. Bu güzel ve hoş bir ayrıntı olmuş bir de sürekli aynı şeyleri söylemeseler daha da iyi olacaktı. Banka soymak ve gelişmiş silahlar bulmak ise oyunun olmazsa olmazları. Özetle, The Godfather Game Part 2 ilk oyundaki havayı pek yakalayamamış. Yapımcılar güzel ve yaratıcı fikirlerini istedikleri gibi oyuna adapte edememişler. Başyapıt olma şansı olan bir oyun orta şekerli bir hale dönüşmüş. Özellikle yanımızdaki adamların her yere ışınlanma sorunu oyunun gerçekçiliğine büyük darbe vuruyor. Mesela arabaya bizim adamları almayıp yola devam ettiğimiz de ilk durduğumuz yerde karşımıza çıkıyorlar. En azından onlar da araba çalıp peşimizden gelebilirdi. Senaryo olarak ise suikast görevi yerine bir şekilde geçmişi öğrenip, Vito Corleone�nin gençliğini oynayabilirdik. Diğer mafya aileleri hiç gerçekçi durmuyor. Yaptıkları saldırılar bir makinenin elinden çıktığı çok belli. Oyun belki bir GTA ya da Mafia değil ancak ikisinin de olmadığı şu dönemde müthiş bir eğlence vaat ediyor. Tüm eksikliklerine rağmen, istediğimiz gibi giyinme özelliğiyle birlikte insanı eğlendiren ve içine çeken bir yapım olmuş. Artık EA üçüncü oyunu yapar mı meçhul ama eğer yeni projeye yeşil ışık yakacaklarsa bu oyundan çok ders çıkartmaları lazım. Fikirler doğru uygulanırsa en sonunda bir başyapıt çıkartabilirler. Eğlenmek ve sokaklarda çaka satarak dolaşmak ve klasik bir filmin havasını yakalamak için iyi bir seçim. Tabii önce bazı şeyleri göze almanız gerek�

Father-Mother’ı hem anneniz hem de babanız kadar sevin!
Zeno Clash, Şili’de üç kardeş tarafından kurulan ACE Team (Andres Bordeu, Carlos Bordeu, Edmundo Bordeu adlı kardeşler isimlerinin baş harfleri ile ACE ismini oluşturmuşlar) adlı küçük ama yaptıkları işi iyi bilen bir firmanın ilk oyunu. Zeno Clash’i kısaca birinci şahıs kamerasından oynanan bir dövüş oyunu olarak tanımlayabiliriz. Zenozoik adı verilen fantastik bir dünyada geçen oyunda kardeşleri tarafından öldürülmek istenen Ghat isimli bir karakteri canlandırıyoruz. Hikaye boyunca yanımızda güzeller güzeli Ghat’in arkadaşı (ve sevgilisi desek daha doğru olur sanırım) Deadra bizlere eşlik ediyor. Ghat’in kardeşlerinden kaçmaya çalışıyor ve dünyanın sonu dahil birçok farklı mekanı ziyaret ediyoruz. Tabii bu süre zarfında hikaye açısından birçok şey değişiyor ve gelişmeler yaşanıyor, ancak bunları sizlere aktarmak istemiyorum çünkü zaten kısa bir oynanış süresine sahip olan bir oyunun zevkini kaçırmak istemem. O yüzden oynayın ve görün.

Oyun boyunca birçok karakterle dövüşme fırsatını yakalıyorsunuz. Zeno Clash’in en büyük yeniliği birinci şahıs kamerasından oynanan dövüş sistemi. Dövüşlere başlamadan önce ekrana aynı dövüş oyunlarında olduğu gibi karakterlerin resimleri geliyor ve kimlerle karşılaşacağınızı görüyorsunuz. Oyunda dövüşmek oldukça kolay, “E” tuşuna basıyorsunuz ve düşmana kilitleniyorsunuz daha sonrasında ise farenin tuşları yardımıyla düşmanlarınızı pataklıyorsunuz. Tabii birçok değişik dövüş tekniği de bulunuyor, bunları oyunda zaman geçtikçe öğreniyorsunuz. Dövüş sistemini karşılaştırabileceğim bir oyun var o da Dark Messiah of Might and Magic. Gerçi tam olarak benzemiyorlar ama kısaca şunu söyleyebilirim, Zeno Clash’in dövüş sistemi şu ana kadar bir FPS oyununda gördüğüm en iyi sistem. Bir kere vuruş hissi çok güzel yansıtılmış, yumruk atınca gerçekten de yumruğunuzun karşıdaki düşmana çarptığını hissedebiliyorsunuz, açıkçası bunu ne kadar anlatsam tam olarak anlatamam, denemeniz ve yaşamanız lazım. Oyun boyunca sadece dövüş yapmakla da kalmıyorsunuz, oyunda birbirinden ilginç silahlar da bulunuyor. Balık tabancası (evet, tabanca balıktan imal edilmiş), kurukafa bombası, iskelet kılıcı ve daha birçok birbirinden ilginç silah. Tabii ki de şunu unutmamak lazım bu oyun saf bir FPS oyunu değil, o yüzden silahlarınıza pek güvenmeyin. Zeno Clash’i bitirdiğinizde ana menüde “Tower Challanges” adlı kısım açılıyor. Bu bölümde 5 adet bölüm bulunuyor ve birbiri ardına gelen düşmanlara karşı savaşıyorsunuz. En kısa zamanda ve en az hasarla bu bölümleri bitirmeye çalışıyorsunuz, yaptığınız zamanı arkadaşlarınızla ve üye olduğunuz gruplardaki insanlarla karşılaştırabiliyorsunuz.

Hayal gücünün gerçek gücünü yansıtan mekanlar, tam bir görsel şölen!

Zeno Clash, Valve’nin yetenekli Source motoru kullanılarak geliştirilmiş. Ancak oyuna baktığınızda Source motorunun ne kadar geliştirildiğini ve diğer Source motoru kullanılarak hazırlanmış oyunlara benzemediğini rahatlıkla anlayabiliyorsunuz. Bir kere oyunun mekanları tam bir görsel şölen niteliğinde, hiçbir mekan birbirine benzemiyor ve hepsi de hayal ücünün nelere kadir olabileceğini kanıtlar şekilde hazırlanmış (daha önce American McGee’s Alice’de böyle mekanlar görmüştük). Zaman zaman oyunda durup Windows’a duvar kağıdı yapmak için ekran görüntüsü aldığımı da belirtmek istiyorum. Karakter modellemeleri de oldukça başarılı ve yine oyunda sıradışı (fil adam, tavuk bacaklı insanlar, koyun tipli tavşanlar vb.) birçok karakter bulunuyor, ancak bazı hikaye dışı karakterler özensiz hazırlanmışlar ama tabii firmanın küçük ve bağımsız olduğunu varsayarsak bunları önemsememiz gerekir. Oyunun Source grafik motoru kullandığı için fazla sistem istemediğini de söylemek isterim. O yüzden eski bir bilgisayarınız varsa bile bu oyunu oynayabilirsiniz.

Müzikler ve ses efektlerini de beğendiğimi söyleyebilirim. Hatta vuruş efekti oldukça başarılı yapılmış, eski karate filmlerindeki efektlere oldukça benziyor ve düşmana vurunca yüksek bir haz alıyorsunuz. Müzikler yine oyuna yakışır derecede hazırlanmış, mekanlara ve olaylara göre değişiyor. Karakterlerine seslendirmeleri ise zaman zaman kötü olsa da yine de bağımsız bir oyuna göre oldukça güzel, seslendirmelerin çoğunu yine ACE Team’in kurucusu ve oyunun yapımcıları üç kardeş yapmışlar. O yüzden yine eksi bir puan vermekten kaçınıyorum.

Balık tabancalarınızı hazırlayın, Ghat ve Deadra geliyor!

Oyunu bu kadar övdün peki bu oyunun hiç mi eksi yönü yok diyeceksinizdir. Evet, var. Bunları sona saklamak istedim çünkü oyunun güzel yönleri o kadar fazla ki eksi yönlerini görmezden gelebiliyorsunuz. En başta Zeno Clash çok kısa ve çizgisel bir oyun çoklu oyuncu desteği de bulunmuyor, eğer hiçbir yeri incelemeden dümdüz ilerleyerek giderseniz oyunu yaklaşık iki buçuk saat içerisinde bitirebilirsiniz. Ayrıca oyun Source motorunun tüm gücünü kullanmasına rağmen herhangi bir interaktif ortam sağlamıyor, hiçbir nesneyle etkileşime geçemiyorsunuz. Dövüş sisteminde de zaman zaman sorunlar yaşanabiliyor, birden fazla düşmanla dövüştüğünüzde düşmanlara kilitlenmek zorlaşıyor ve dövüş sırasında sağlığınız azaldığında meyve yeme (evet, meyve yiyerek sağlığınızı iyileştirebiliyorsunuz) tuşunun kilitlenme tuşu ile aynı olduğu için zorlanabiliyorsunuz. Bunların haricinde zaman zaman oyun çökebiliyor ve bilgisayarınız kilitlenebiliyor. Tabii ki bu hatalar çözülemeyecek sorunlar değiller ve ACE Team de bunları ilerki yamalarda düzeltmek için elinden geleni yapıyor. Hatta oyuna yeni eklentiler (Garry’s Mod desteği, SDK ve yeni “Tower Challanges” bölümleri) bile hazırlamaya başladıklarını söyleyebilirim.

Oyun hakkında söyleyebileceklerim bunlarla sınırlı. Unutmadan oyunda 19 adet Steam ödülü (Steam Achievements) bulunduğunu da belirtmek istiyorum. Hatta bu ödüllerden bir tanesini açmak için ACE Team’in 1 Nisan şakası olarak hazırladığı Malstrums Mansion adlı oyununu bitirmeniz gerekiyor. Bu da benden bir ipucu olsun. Son olarak ACE Team’e teşekkürlerimi sunmak istiyorum. Uzun zamandır bu kadar sıradışı ve eğlenceli bir oyun oynamamıştım. Verdiğiniz paranın her kuruşuna değen bir oyun olan Zeno Clash’ı herkese tavsiye ediyorum ve ACE Team’in yeni projelerini merakla bekliyorum. Zeno Clash’i Steam’den $19.99′a satın alabilirsiniz. Gelecek bağımsız oyunların olacak, bundan emin olabilirsiniz. Oyun oynayacağım diye kendi hayatınızı unutmayın. Herkese iyi oyunlar.

Wolverine en popüler çizgi roman karakterlerinden birisi. Yukarıda yazdığım laf, sanırım onu en iyi anlatan şey. Yaptığı işte en iyilerden birisidir kendisi. Onun yaptığı iş ise öldürmek, parçalamak ve can yakmak. Oyun dünyası için ne kadar da uygun bir karakter değil mi? Ancak şimdiye kadar çıkan tüm Wolverine içerikli oyunlarda tam anlamıyla karakteri göremedik. Ya şiddeti kısılmıştı ya da karakterin güçleri.. Yapımcılar hep 80′li yılların oyun mantığıyla düşünüyordu. Oyun karakterleri yenilmez olamaz, ölmeleri lazım oyuncular da absürt şekillerde ölürken sinir krizleri geçirmeliler. Geçtiğimiz günlerde gösterime giren X-Men Origins: Wolverine filmiyle birlikte klasik olarak oyunu da geldi. Bu oyunu merakla beklememizi sağlayan iki şey vardı: Birincisi Jedi Knight 2: Outcast ile Jedi Academy oyunlarının yapımcısı Raven’ın elinden çıkması (evet, artık Raven da sıradan oyunlar yapmaya başladı ne yazık ki – Emre Acar). İkincisi ise firmanın aylardır yayımladığı yapım videoları ve 360 derece fotoğraflar. Aksiyon ve dövüş konusunda uzman olan bu firma her anlamıyla farklı bir oyun yapacağız diyordu.

Nihayetinde gün geldi ve X-Men Origins: Wolverine Game elimize ulaştı. Şimdi merakla bekleyenler için oyunu zevkle inceleyebiliriz. Hemen başta söylüyorum oyun aşırı derecede şiddet içeriyor. Midesi kaldıramayacak olanlar, kan tutanlar ve ufak çocukları bu oyundan uzak tutun. Peki Wolverine oyunu neye benziyor? Biraz God of War, biraz Jedi Knight, biraz Prince of Persia karışımı olmuş. Tabii işin iyi yanı bu oyunların her birinin efsane olması. Raven bu konseptlerin özelliklerini almış ve çok yaratıcı şekilde Wolverine�e uyarlamış. Oyun kendi içerisinde bir iki devrim bile içeriyor. Üstelik senaryo olarak sıradan bir film oyunu olmaktan öte olmuş. Normalde bu tarz oyunlarda sadece filmleri oynardık. Filmin içeriği oyuna uygun olmasa bile yapımcılar senaryoyu eğip büker oyun haline getirirdi. Bu hem az aksiyon hem de filmin hayranlarını kızdıracak şeylere neden olurdu�

Wolverine düşmanlarını aşırı şiddetli ve kanlı bir biçimde parçalıyor. Zaten satranç oynamasını da beklemiyorduk.

Ancak hikayemiz ilk önce yakın gelecekte başlıyor. En müthiş açılış videolarından biriyle karşı karşıyayız. Harabe olmuş bir mekanda Wolverine bir grup askerden kaçıyor. Videonun kalitesi çok yüksek sanki film gibi duruyor. Üstelik bu kaliteli videolarda Wolverine’in tasarımı, çizgi romandaki haliyle filmdeki halinin karışımı olmuş. Hem Hugh Jackman’ın karizması var hem çizgi romandaki Wolverine�in vahşi yüz hatları. Wolverine etkileyici bir dövüşten sonra kendini sıkıştıran askerleri öldürüyor. Bundan sonra yıllar önce yaşadığı maceraları hatırlamaya başlıyor. Oyun bir anda Team X zamanına dönüyor. Sabertooth, Wolverine ve Wraith’den oluşan bu özel ekibin başında William Stryker var. Kendisini X-Men 2 filminden hatırlıyoruz. Mutantları yok etmeye çalışan derin devlet kılıklı bir askerdi. Wolverine’e onun geçmişini bildiğini birlikte iş yaptığını söylüyordu. Anlaşılan dedikleri doğruymuş. Team X’in görevi Nijerya’daki sorunları çözmek. Ancak takımı taşıyan helikopter gideceğe yere varamadan düşürülüyor. Bundan sonra Wolverine vahşi bir ormanda tek başına kalıyor. Normalde böyle bir durum birçok karakteri korkutur. Ancak bu tam Wolverine’in istediği bir durum. Çünkü onun kıyafetlerinin altında vahşi bir hayvan yatıyor. Böyle bir orman ise avlanmak için en iyi yer�

Weapon X efsanesi

Eğer aklınız varsa beni düşman olarak istemezsiniz – Wolverine

Yapımcılar oyunun en ağız sulandırıcı bölümlerini hemen başa koymuşlar. Oyun konsoldan port edilmiş. Ancak klasik konsol portları gibi kontrol sorunu yok. Raven, Jedi Knight tecrübesi sayesinde, klavye ve fare kontrolünü çok iyi ayarlamış. Bu ilk bölümde bir taraftan oyunu öğrenirken öbür yandan yapımcıların yaptığı şovlara ağzımız açık kalıyor. Oyunla ilgili ilk çıkan fotoğrafı yani Wolverine�in bir helikopterin üzerine atlamasını hemen başlarda tecrübe ediyoruz. Bu sahne yarı sinematik yarı ise kontrolü oyuncuda olarak tasarlanmış. Oyunun ilerleyen bölümlerinde bu sahnelerle bol bol karşılaşacaksınız ve müthiş zevk verdiğini söyleyebilirim. Origins’in dövüş sistemi kombolar üzerine kurulu. Wolverine pençeleriyle müthiş hareketler yapabiliyor. Ormanlı bölümlerde Wolverine’in pençesi kemikten. Karakterin vuruşlarını fare sayesinde yapabiliyoruz. Ancak bu kombolar aşırı derece kanlılar. Düşmanları ikiye bölüyoruz, kafalarını kopartıyoruz, kolları bacakları kopuyor parçalanıyorlar. Dövüş bittiği zaman her yer parçalanmış cesetler ve kan içinde kalıyor. Bu görüntüleri izlemek herkesin harcı değil. Ancak Postal tarzı oyunda saf bir şiddet yok. Bunu sanatsal hale getirmişler. Wolverine adam öldürdükçe tecrübe puanları alıyor. Ayrıca oyunda sağda solda bulunan, ölü askerlerin künyelerini alırsak fazladan tecrübe puanı alıyoruz. Bu puanları karakter menüsündeki özelliklere veriyoruz ve Wolverine gelişiyor. Sağlığı artırma, öfkeyi artırma, pençeleri daha güçlü yapma ve açılan özel hareketleri artırma şeklinde liste uzayıp gidiyor. Pençelere tecrübe puanı verdikçe yeni kombolar açılıyor�

Wolverine dünyadaki en mükemmel silahlardan birisidir. Pençeleri, iyileşme yeteneği ve hisleriyle birlikte neredeyse yenilmezdir. Oyunda en iyi şekilde yansıtılmış bu özellikler. Bir süre sonra karakterle yapabileceğiniz kombolar hayal gücünüzle sınırlı hale geliyor. Hızlı ve daha güçsüz vuruş ve kuvvetli vuruş seçenekleri var. Kuvvetli vuruş düşmanları havaya da fırlatıyor. Havadayken onlara tekrar vurup yere vurabiliyoruz. Ya da havada kapıp yere fırlatıp kafalarına pençelerini sokuyor. Ayrıca helikopter misali dönüp etraftaki düşmanları parçalıyor. Ya da havada taklalar atarken önündeki ve arkadaki herkesi öldürüyor. Bu temel hareketlerle sayısız kombo çıkartmak mümkün. Bir de Wolverine’in öfkeyle yaptığı özel hareketler var. Her düşman öldürdüğümüz zaman düşmanlardan karakterin öfke çubuğunu dolduran sarı toplar çıkıyor. Öfkeyle yapılan özel hareketler, havada helikopter gibi dönme, matkap gibi, burgu hareketi yaparak düşmanı deşme. Havada taklalar atarak düşmanları yok etmek. Temelde kendi yapabileceğimiz kombolara benzeseler de bu öfkeyle yapılan hareketlerin farkı, düşmana kısa sürede çok büyük zarar vermesi. Özellikle boss tarzı düşmanlarda ya da etrafı çokça düşman sardığı zaman yapılması daha uygun. Bir de cinnet geçirme modumuz var. Bu moda girdiğimizde, Wolverine vahşice bir çığlık atıyor, gözleri ve pençeleri kızarıyor. Bu sırada çok daha hızlı ve ölümcül hareket ediyor. Saldırdığımız her düşman param parça hale geliyor�

Wolverine olmak

Ormanda başladığımız hikayemiz bir süre sonra, filme göre devam ediyor. Sabertooth yani Wolverine’in üvey kardeşi Victor Creed, Logan ve eşine saldırıyor. Burada oyunun birebir dövüşme sistemini öğrenirken, müthiş kamera açıları tarafından büyüleniyoruz. Oyunun en büyük özelliklerinden birisi de zaten bu kamera açıları. Özel hareketleri yaptığımız zaman donuyor ve ekran 360 derece dönüyor. Böylece, Raven’ın yaptığı sanat eserini daha iyi görüyoruz. Teke tek dövüşte, Wolverine pençelerini kullanıp kendini koruyor. Tam düşman vururken bu hareket yapılırsa, düşmanın saldırısı engelleniyor ve zaman yine yavaşlıyor. Bu sırada, düşmana saldırmak mümkün oluyor. Bu zaman yavaşlama ve kamera açıları oyuna bir film havası katıyor. Creed ile işimiz bittikten sonra, Wolverine Weapon X programına katılıyor. Stryker’ın yönettiği bu programın amacı mutantları silah haline getirmek. Dünyadaki en eşsiz ve güçlü silah olan Logan ise bu iş için en uygun isim. Müthiş bir video izledikten sonra Wolverine’in kemikleri asla kırılmaz bir metal çeşidi olan Adamantium ile kaplanıyor. Böylece karakterimiz tam alıştığımız hale geliyor. Bazen erişemediğimiz yerlerde düşmanlar oluyor ve bize ateş ediyorlar. Ancak Wolverine hiçbir konuda çaresiz değil. Burada oyunun bir başka eğlendirici özelliği olan, düşmanın üzerine zıplama devreye giriyor. İşaretlediğimiz düşmanın üzerine atlıyoruz ve onu savunmasız haldeyken öldürebiliyoruz. Bu zıplama sistemi çeşitli şekillerde kullanılabiliyor. Logan’ın üzerine sıçrayan düşmanlar var. Hızlı davranırsak onlar havadayken biz onların üstüne atlıyoruz. Hedefleme sistemi, çok fazla düşmanın olduğu mekanlarda sorun çıkartabiliyor. Ayrıca karşımıza arada bir boss sayılacak dev düşmanlar çıkıyor. Bunlara karşı fazla şansımız yok. Çok güçlüler ve Logan’ı tuttular mı yerden yere vuruyorlar. Onları yenmek için tek seçenek karakterimizin çevikliği. Bu dev düşmanlar güçlü olduğu kadar hantal da olduğu için, onlar boşa hamle yaptığı zaman üstlerine atlayıp zarar vermeye başlıyoruz. Ancak dev olmalarından dolayı ekrana sığmıyorlar. Bir de üzerimize koşuyorlar. O yüzden kamera hataları oluşuyor. Arada bir çıksalar çok zevkli olurdu ama bol bol çıktıkları zaman sıkıcı bir hal alıyor. Çünkü bu yaratıklara karşı fazla şansımız yok�

Hugh Jackman, Wolverine rolü için fazlasıyla forma girmiş gözükmüyor mu?

İçinde bulunduğumuz her oda aynı zamanda bir silah olarak tasarlanmış. Düşmanları tutup, etraftaki bıçaklara, sivri çıkıntılara ve jeneratörlere atabiliyoruz. Bu şekilde öldürülebiliyorlar. Bunların hepsi, Prince of Persia misali hızlı hızlı kombolarla yapılabiliyor. Yani bir düşmana vurup diğerini tutup kazığa fırlatıp, diğer düşmanı parçalayıp, öbür düşmanın üzerine atlayarak onları yok edebiliyoruz. Bu şekilde devam ediyor. Aynı şekilde düşmanlar da bizi kazıklara fırlatabiliyor. Arada bir eşyalara itip çekerek mekanizma çalıştırma bulmacaları da karşımıza çıkıyor. Fazla uğraştıran ve kafa patlatan cinsten değiller. Gelelim hem oyunun hem de Wolverine’in en önemli özelliğine yani iyileşme. Oyunda düşmanlar bizi vurdukça, bıçakla kestikçe ya da yaktıkça gerçek zamanlı olarak hasar alıyoruz. Logan’ın önce kıyafeti parçalanıyor. Daha sonrada etleri param parça oluyor. Daha önceki Wolverine konulu oyunlarda iyileşme yeteneği vardı. Ancak sadece oyun içerisinde sağlık paketi bulmayı engelliyordu. Bu oyunda ise iyileşme yeteneği her şeyiniz. Ve devrim sayılacak bir yöntem geliştirmişler. Çünkü aldığımız hasarlar etlerimizi parçalıyor, karakterin kemikleri ve iç organları bile gözüküyor. Raven bunu o kadar detaylı tasarlamış ki, midesi sağlam olmayan insanlar kendilerini kötü hissedebilir. İnsan anatomisi en iyi şekilde modellenmiş. En ağır hasarlarda sadece Wolverine’in Adamantium kemikleri kalıyor. Gerçek zamanlı olarak karakter bir süre sonra iyileşmeye başlıyor. Bunu animasyon olarak eklemişler o yaraların kapanmasını ve iyileşmesini izleyebiliyoruz. Eğer dikkatli oynanırsa, oyunda ölmek çok zor. Kısacası hem vahşilikle hem de iyileşme özelliğiyle kendimizi Wolverine gibi hissedebiliyoruz. Ayrıca Wolverine�in vahşi hisleri de oyuna aktarılmış. Wolverine’s Revenge adlı oyunda da olan bu özellik Origins’de pek farklı değil. Ekranın rengi değişiyor ve etraftaki düşmanlar ve etkileşebilir nesneler farklı renklerde gözüküyor. Ayrıca, gitmemiz gereken yol da mavi bir dalga olarak gözüküyor. Kısacası oyunda kaybolmak üstün yetenek istiyor�

Film ile çizgi romanlar arası bir yerde

Oyun ortalama bir uzunluğa sahip. Özelliklerde bu günlerde en fazla 9 saat süren oyunlar varken X-Men Origins: Wolverine’in biraz uzun olması iyi bir seçim olmuş. Ancak bazı bölümler gereğinden fazla uzun, bu da oyuncuyu sıkabiliyor. Bunun farkında olan yapımcılar ise, hikayeyi parçalara bölmüş. Oyunda en geçmiş, geçmiş ve gelecek bölümleri var. Anlatım olayların en başından başlıyor, bir süre sonra orada kesilip dizi gibi ilerideki bir olayı anlatıyor. Ondan sonra onun da ilerisini, sonra tekrar en baştan devam ediyor. Böylece hem bir biriyle bağlantılı olayları ve karakterleri daha iyi anlarken, oyuncunun hikayeye olan merakı da artıyor. Yapımcılar uzun uzun repliklerle oyuncuları sıkmak yerine, oyunun esas hikayesini bölümlerin içine gizlemiş. Arada karşımıza dizüstü bilgisayarlar çıkıyor. Bunlara tıklayınca, Senatör Kelly, Dr.Cornelius, Stryker gibi X-Men çizgi romanlarındaki ve filmlerindeki önemli mutant düşmanı karakterlerin konuşmalarını dinliyoruz. Bunlar karakterlerin tuttuğu kişisel günlükler ama oyunun hikayesinin ve bu kişilerin X-Men evrenini nasıl etkilediğini görüyoruz. Bu karakterlerin, X-Force ve Weapon X ile başlayan mutantları kullanma planları, gelecekte mutant avcısı dev robotlar yani Sentinallerle devam ediyor. Ayrıca oyunda karşımıza, Raven Darkholme (Mystique), Gambit, Emma Frost, Sabertooth, Wraith, Blob, Silverfox, Deadpool ve Agent Zero gibi mutantlar da çıkıyor�

Herkes Lich King’i kimin öldüreceğini merak ediyordu, işte sorunun cevabı!

X-Men filmlerini izleyen herkes Wolverine yaptığı dövüş ve şovlara bayılmıştır. Bunu da oyunda yapmak mümkün oluyor. X2 filminde, Wolverine’in tek başına bir grup askeri gayet estetik ve seri şekilde öldürdüğünü görüyorduk. Origins’de bunu yapabiliyoruz. Düşmanlar bizi fark etmezse, onlara arkalarından hızlıca yaklaşıp ölümcül vuruşlar yapabiliyoruz. Yapımcılar oyunun içine gizli Wolverine oyuncakları saklamış. Bunları bulunca, yeni kostümleri açılıyor. Kostümü kullanmak için ana menüden açılan bonus kısmına girip, Wolverine ile dövüşmeniz lazım. Kazanınca kostümler kullanılabilir oluyor. Wolverine’in çizgi romanda kullandığı sarı kostümü, kahverengi kostümü ve yeni kullanmaya başladığı siyah kostümü seçilebilir hale geliyor. Ancak kostümlerin oynanışa görüntü dışında bir etkisi yok. Bir de oyunda gizli Frostmourne var yani Warcraft’deki Lich King’in kılıcı. Ayrıca yine bizi fark etmeyen bir grup düşmanın üzerine atlayıp, her birine sert ve ölümcül vuruşlar yapabiliyoruz. Grafiklerden bahsetmek gerekirse, başta Hugh Jackman olmak üzere tüm film karakterleri en iyi şekilde modellenmiş. Ancak, film dışındaki karakterler daha çok çizgi roman gibi duruyor. Oyunda yarı gerçekçi yarı oyun olduğunu unutmayan bir tat var. Mesela Wolverine sürekli atletle dolaşıyor. Hasar aldığı zaman atleti parçalanıyor. Ancak karakter seviye atlayınca, parlamaya başlıyor ve bir bakıyoruz atlet geri dönmüş. Anlaşılan onun mutasyonunun bir parçası da vücudunun zaman zaman atletle kaplanması. Hugh Jackman ve Liev Schreiber başta olmak üzere birçok oyuncu kendi karakterini dublajlamış. PC versiyonunda, bazı bilgisayarlarda grafik sorunları yaşanabiliyor. Ne yazık ki port olduğu için grafiklere ince ayar çekmek mümkün değil. Bunun yerine çözünürlüğü arttırarak grafikler daha kaliteli hale getirilebiliniyor. Her ne kadar grafikler ilk yayımlanan ekran görüntülerinden daha az kaliteli olsa da, Origins çizgi roman oyunları içerisinde en iyi grafiklere sahip. Karakter ve hasar modellemeleri muhteşem olmuş. Yükleme ekranları ne yazık ki çok uzun. Ancak yapımcılar bunu affettirmek için yükleme ekranına Wolverine’in filmlerde ve çizgi romanlarda söylediği özlü sözleri koymuş. Ayrıca karakteri ve X-Men dünyasını tanıtan trivia bilgilerde var. X-Men Origins: Wolverine, film ile çizgi roman arasında bir yerde, X-Men hayranları için eğlenceli vakitler vaat ediyor. Eğer Wolverine hayranıysanız, kaçarı yok oyunu alacaksınız. Filmi sevdiyseniz bir de olayları tecrübe etmek için oyunu deneyin. Aksiyon ve hack and slash severler için kanlı ve iyi bir tercih. Bazı ufak tefek hataları olsa da oyun müthiş zevkli. Stres attırdığı gibi yenilmez bir karakter olmanın da tadını çıkartıyoruz.

James Cameron’un modern kıyamet senaryosu olan The Terminator, 1984 yılında sinemalarda gösterildiği zaman, sinema tarihini ve insanlığın bakış açısını sonsuza dek değiştirdi. Film zamanı için müthiş efektlere ve ileri bir sinema teknolojisine sahipti. Ancak bununla birlikte, yeni bir paranoya da yaratıyordu. Daha önce İsaac Asimov’un ve Frank Herbert’ın kitaplarında fazla üstünde durmadan bahsettiği bir paranoya. 80′li yıllarda insanların en büyük korkusu ve paranoyası Nükleer savaştı. Sovetler Birliği ve ABD�nin süper güç savaşı nedeniyle geliştirdiği bu silahlar olası bir savaşta insanlığın sonunu getirebilirdi. Tüm dünyada bu korku varken, bir yandan bilgisayarlar büyüleyici şekilde hızla bir gelişim içindeydi. Belki bizim için bilgisayarlar ve teknolojik ortamlar çok normal. Ancak, o zamanın insanları için, bilgisayarlar düşünme hızları ve yapabildikleriyle bir mucize gibiydiler. Bazı komplo teorisyenleri ise makinelerin yeterince gelişip bizi işsiz bırakacağını düşünüyordu. Yine de makineler bizim mucizevi evlatlarımızdı. Hayatı kolaylaştıracaklardı. Ancak James Cameron bu paranoyayı bir adım öteye taşıdı. Zamanı gelince hayatlarımızı emanet edeceğimiz makineler, evrim sürecinde niye bizim kölelerimiz olsunlar ki?

Cameron bu kara gelecek senaryosunu iki Terminator filmiyle anlattı. Özellikle ilk Terminator filmi hem gelecekte hem de 84 yılında geçerek, başımıza gelebilecekleri en iyi şekilde yansıtıyordu. Robotlar da tıpkı insanlar gibi bir evrime sahip. Basit tasarımlardan giderek en gelişmiş hale geldiler. T-800 adlı modeller insanları yok etmek için kusursuzdu. Derileri ve dış dokuları canlıydı. Saçları vardı, derileri gerçekti, kanıyorlardı, terliyorlardı bu şekilde insanların arasına sızıp yok etmek çok kolaydı. Ancak John Connor liderliğindeki Direniş, Skynet’e ağır kayıplar verdirmeye başladı. Tabii ki her lider gibi Skynet de düşmanını suikast ile ortadan kaldırmak istedi. Ancak makinelerin düşüneceği bir planla, T-101 (Arnold Schwarzenegger ) deri modelli bir cyborg geçmişe yollanır. Amacı John Connor’ın annesi, Sarah’ı öldürüp John’un doğumunu engellemektir. Ancak bunun farkında olan John geçmişe Kyle Reese adlı direniş askerini yollar. Filmin sonunda Terminator çeşitli zorluklarla yok edilirken, Sarah’da Kyle’dan hamile kalmıştır. Böylece zaman paradoksu adı verilen olayla, John’un babası Kyle olur

John Connor insanlığın son umudu mu?

Sen ve ben daha var olmadan önce bile savaştayız. Annemi öldürmeye çalıştın, Sarah Connor. Babamı öldürdün Kyle Reese. Beni öldüremeyeceksin�

John Connor

Yıllarca John Connor isminin insanlık için ne kadar önemli olduğunu duyduk. Gelecekten gelen haberciler ondan bir Mesih gibi bahsediyorlardı. Her ne kadar James Cameron aklındaki hikayesini Terminator 2: Judgment Day filmiyle bitirmiş olsa da, Hollywood yapımcıları rahat durmayacak ve Terminator 3: Rise of the Machines filmiyle seriyi devam ettirme çalışmalarına gireceklerdir. Terminator 3′ün sonunda Skynet kendi iradesine sahip olur ve insanlığa Nükleer Savaş açar. En sonunda kaçınılmaz olan gerçekleşmiştir, John Connor ise hayatı boyunca olması için eğitildiği rolünü üstlenmek zorundadır. Tüm bunlar 2003 yılında oldu. T3′ün sonuna göre bir T4′ün gelmesi şarttı. Ancak bir sürü kavga dövüş ve dava nedeniyle olay uzadı da uzadı. En sonunda Terminator 4 Salvation adıyla gösterime girdi. Klasik olarak Terminator: Salvation oyunu da piyasaya sürüldü. Herhalde Terminator sevip de bu oyunu beklemeyen birileri yoktu. Terminator gibi oyun yapılmaya bu kadar uygun bir konunun yıllardır hiçbir oyunu yapılmıyor. Oyuncular artık İkinci Dünya Savaşı’nda Nazi öldürmekten bıktı. Şimdi biraz makine öldürme zamanı.

Salvation oyunu konu olarak filmden iki yıl önce geçiyor. Yıl 2016 efsanevi John Connor direnişte sadece bir asker. Ancak kendi geleceğini bildiği için kafasına buyruk bir şekilde davranıyor. Terminator Salvation oyunu geçtiğimiz aylarda yine bir film uyarlaması olan Wanted’ı yapan firma tarafından hazırlandı. Wanted’ın kendine has özellikleri ve zevkli oynanışı sayesinde, herkes de Salvation oyununa karşı bir sempati ve umut oluşmaya başlamıştı. Malum film firmaları genelde oyunları, tişört, poster ve oyuncak gibi görür. Kısacası onların gözünde oyunlar sadece film ile birlikte tüketilecek bir promosyon malzemesidir. Warner Bross geçtiğimiz yıl Wanted oyunuyla bu görüşü değiştirmişti. Filmin gösterime girmesinden 6-7 ay sonra oyun piyasaya sürüldü. Böylece oyun aceleye getirilmemiş ve düzgünce tasarlanmıştı. Her ne kadar Wanted kısa olsa da, yaratıcı özellikleri sayesinde çok zevkliydi. Peki neden Terminator oyununda Wanted’dan bahsediyorum çünkü iki oyun oynanış olarak bir birine çok benziyor�

Salvation oyununa çok iyi tasarlanmış bir ana menü ve müthiş bir giriş videosuyla başlıyoruz. Bu insanda büyük bir umut yaratıyor. Oyun direk savaşın ortasında başlıyor. Kıyamet sonrası ortam oyunda çok iyi yansıtılmış. Yıkılmış evler, parçalanmış arabalar, etraftaki insan cesetleri ve yer yer karşımıza çıkan kuru kafalar. Kıyamet sonrası ortam en az Fallout 3 kadar iyi tasarlanmış. Hatta ortamın filmdekinden bile daha iç karartıcı ve gerçekçi olduğunu söyleyebilirim. Yönettiğimiz karakter John Connor. Ancak yüzü hiç de Christian Bale’e benzemiyor. Oyunda sürekli bizi John diye çağırmasalar, bu kişinin Connor olduğunu anlamaya imkan yok. Ancak filmin oyuncakları ve çizgi romanında da Christian Bale’in yüzünün olmaması nedeniyle bu modelleme işinin yapımcıların suçu olmadığını düşünüyorum. Anlaşılan, Christian Bale ile promosyon ürünleri konusunda bir anlaşmaya varılmamış. Oynanış Wanted’daki gibi. Bir şeylerin arkasına saklanıp, oradan oraya zıplayarak düşmanları öldürmeye çalışıyoruz. Wanted’a kıyasla, bu siper alıp ateş etmek ve siperden sipere atlama sistemi daha geliştirilmiş. Oyuncular daha rahat kontrol etsin diye ekranın üstünde bir panel beliriyor. Burada zıplayacağımız yönü seçebiliyoruz. Ancak Wanted’daki zamanı yavaşlatma gibi özellikler olmadığı için, siper alıp ateş etme özellikleri pek zevkli değil.

Makinelerin seferi

Oyunun grafikleri fena değil. Wanted’dakinden biraz daha iyi. Ancak günümüz oyunlarına kıyasla biraz geri kalmış. Kontrol olarak ise Wanted’daki fare (mouse) problemi çözülmüş. Ancak, John siper almadığı sürece, hiç çevik değil. Bu da makinelerle dövüşlerde sorun yaratıyor. Ayrıca Wanted’a kıyasla gizlenecek yer daha az. Kısacası, bu siper al ve ateş et tarzına alışık olmayan oyuncular oyunda bol bol eziyet çekecekler. John biraz daha çevik olabilirdi. En azından koşabilirdi. Bu yüzden makineler, ani baskın yaptığında, sağa sola kaçıp siper bulmaya çalışırken ölüyoruz. Oyunun çok kısa olduğunu eminim duymuşunuzdur. Yapımcılar bu nedenle, kayıt (save) noktalarını az tutmuşlar. Mesela 5-10 dakika dövüşüp ilerlediniz bir yere geldiniz öldünüz. Tekrar 5-10 dakikalık mesafelere dönüyoruz. Oyunda en çok görünen şey yükleme ekranı olduğu için yapımcılar bu konuda yaratıcı bir şey yapmışlar. Yükleme ekranında karşımıza bir Terminator yüzü çıkıyor. Bu yüzü fare yardımıyla yavaş yavaş oynatabiliyoruz. En azından yükleme ekranında, oyalanacak bir şey var�

Oyunun senaryosuna gelecek olursak, aslında bir senaryo yok. Salvation oyunu demek yerine buna John Connor’ın bir günü diye isim bile koyabilirlerdi. Oyuna başladığımızda savaşın ortasındayız ve aldığımız emirle bulunduğumuz yeri tahliye etmeye çalışıyoruz. Sonunda başarıyoruz, tam tahliye edilecekken, telsizden bir yardım çağırısı geliyor. Bir grup insan Skynet’in çalışma kampına düşmüş. John onları kurtarmamız gerektiğini söylüyor, ancak üstleri dinlemiyor. John da sinirlenip helikopterden iniyor. Son anda filmde de göreceğimiz Blair karakteri de John ile gitmeye karar veriyor. Bu onurlu davranış sonucu ikisinin de hayatı kurtuluyor. Çünkü helikopter havalanır havalanmaz bir roket atar sayesinde patlıyor. Buradan sonraki senaryo ise John ve Blair’ın bulundukları noktadan Skynet çalışma kampına doğru alacakları yol. Masalları andıran bu basit senaryoda, yolda karşımıza başka insanlarda çıkıyor. Onlarla sırt sırta çarpışıyoruz. Eski dünyayı unutamayan ve sürekli bunalım takılan Angie ile filmde göreceğimiz Barnes karakteri de yolculuğumuz sırasında bize katılıyor. Aslında oyunun film ile tek bağlantısı, Barnes karakterinin John ile nasıl tanışıp Direniş’e katıldığı. Kısacası oyun iddia ettiği gibi Salvation filminin öncesini anlatmıyor. Sadece önceki bir zamanda geçiyor. John yanında iki tane silah ve iki çeşit de bomba taşıyabiliyor. Etrafta geniş bir silah yelpazesi yok. Taramalı tüfek, ağır makineli tüfek, pompalı tüfek, roket atar ve bomba atarımız var. Ayrıca el bombası ve boru bombalarına da sahibiz.

Oyunda karşılaştığımız fazla bir robot çeşidi yok. Onlardan kısaca bahsedeyim. Wasp’lar uçan robot birimleri. Oyunda bol bol karşımıza çıkıyorlar, havalanıp sağa sola uçmak dışında pek bir etkileri yok. Sabit durmadıkları için vurması çok zor. Ancak onların da ilacı pompalı tüfekler. Genelde, daha güçlü makinelerle savaşırken, karşımıza çıkıp sadece sinir bozuyorlar. Etkili bir yer birimi olan Spider da oyunda karşımıza bol bol çıkıyor. Adı gibi kendisi örümceğe benziyor. Ön taraftan öldürmek imkansız. Bu yüzden, birisi oyalarken, arkasına geçip arkadaki enerji yuvalarını vurmak gerekiyor. Bomba ve füzeyle hemen yok oluyorlar. Ancak bomba ve roket atar bulmak da zor. Ne de olsa Post Apocalyptic bir ortamdayız. Yapımcılar, millet bol bol aksiyona girsin demek yerine olması gerektiği gibi, oyuna az mermi ve silah koymuşlar. Bu yüzden makinelerle savaşırken, kurşunlarınızı sayarak ateş edin. T-600′lerle karşılaştığımız zaman oyun bayağı değişiyor. Daha önceki makineleri rahat rahat öldürürken, bu ilkel Terminator modelleri bizi bayağı uğraştırıyor. T-600′leri direk öldürmek mümkün değil. Yenilmez şekilde üstünüze doğru geliyorlar. Ellerinde tutukları mini gun sayesinde çok ölümcüller. Ayrıca bir yere siper alıp ateş etseniz dahi durmuyorlar. Bir de siperde çok sabit kalırsanız karakterimizi boğazından tutukları gibi havaya kaldırıyorlar ve direk öldürüyorlar. Onları yenmek için, önce el bombası ya da roket atıp, hasar almalarını sağlamak lazım. Daha sonra göğüslerinde kısa devre oluyor ve oradaki hasarlı parçayı vurarak öldürebiliyoruz. Ancak T-600′lerle karşılaştığımız zaman bayağı uğraşıyoruz ve gerilimli dakikalar yaşıyoruz. Oyunun en büyük artısı da bu makineler için özel tasarlanmış bölümler. Ayrıca bir de T-600′lerin insan derisiyle kaplanmış versiyonları var. Skinjob adı verilen bu modellerle de karşılaşıyoruz. Arada bir karşımıza uçan Hunter Killer’lar çıkıyor. Onları yok etmek için ise roket atar şart. Aslında oyunda roket atarlar altın değerinde, onları gördüğünüz an mutlaka alın ve saklayın. Boşa da kullanmayın. Çünkü her zaman bulunduğunuzdan daha tehlikeli durumlara düşüyorsunuz

Oyun boyunca etrafımızda bir sürü insan var ancak bunların varlığıyla yokluğu belli değil. Bunlar güya bizim takımımızdaki adamlar. Ancak pek bir faydaları yok. Bazen düşmanı oyalayıp, siperden sipere geçerek onların arkasını geçmemiz için fırsat tanıyorlar. Bazen de biz düşmanı oyalarken onlar vuruyor. Yine de çoğunlukla her şeyi biz yapıyoruz. Üstelik John daha lider olmadığı için, genelde emir alıp duruyoruz. Yapımcılar makineleri tek başımıza öldüremeyeceğimizi bunu ancak takım çalışmasıyla yapabileceğimizi söylemişti. Bir bakıma bu doğru, çatışmalarda sözde bir takım çalışması var. Ancak bunun bize pek bir faydası yok. İyi ki bölümler çok iyi tasarlanmış. Yoksa bu müthiş takım arkadaşlarıyla dövüşler saatler sürebilirdi. Oyunda her şey açıyla ilgili olduğu için, karşımıza çıkan düşmanları doğru açıya gelerek yok edebiliyoruz. Eğer çatışma çıkmazdaysa, sağa sola iyi bakın. Çünkü yapımcılar gizli siper yerleri koymuşlar. Mesela bir binanın tepesine çıkıp, oradaki roket atar ve bombalar sayesinde, makineleri çok daha kolay yok etmek mümkün. Bu da oyunun artı bir özelliği olmuş. Ancak yapay zeka, biraz geri zekalı. Güya bu makineler, dünyayı ele geçiren çok gelişmiş yapay zekalar. Ancak yaptıkları tek şey, sağa sola kaçıp, ateş etmek ve John Connor’ı gördükleri zaman sadece onu vurmaya çalışmak. Tabii bunda, Connor’ın Skynet’in ölüm listesinde olmasının da payı var. Hard zorlukta makineler biraz daha zorluyor. Sipere saklandığımız zaman, nişan almadan da ateş edebiliyoruz. Ancak eğer doğru açıda değilseniz bunun pek bir faydası yok. Doğru açıda olunca makineleri öyle öldürebiliyoruz. Genellikle çatışma anında görmeden bomba atmak gerekebiliyor. Çatışma anı çok iyi yansıtılmış. Gerçekten o anın stresi ve heyecanını yaşamak mümkün. Ayrıca siperden sipere atlama ve şarjör değiştirme animasyonları da çok gerçekçi yapılmış. Çatışmanın dinamikliğini en iyi şekilde hissediyoruz. Bir yerde sıkışıp kalsak ve ağır atış altında olsak bile takım arkadaşları gelip bizi kurtarmıyorlar. En azından takım arkadaşlarına komutlar vermemiz gerekirdi. Oyunda çeşitli araçlar kullanıyoruz. Araçlı bölümler kusursuz tasarlanmış. Bu bölümler çok zevkli ve adrenalini hat safhaya ulaştırıyor. Üstelik filmlerde gördüğümüz Hunter Killer tanklardan da bir tane kullanabiliyoruz.

Seslendirmeler genelde başarılı. Ancak Connor’ı Christian Bale seslendirmiyor. Replikler iyi seçilmiş. Özellikle, çaresiz insanların John Connor’ı görünce sevinmesi ya da sesini telsizde duydukları zaman şükür etmeleri, ortamı iyi yansıtmış. Sonuçta öyle böyle derken, oyuna tam alışırken hikaye bitiveriyor. Ancak çeşitli zorluklarla oyunu tekrar tekrar oynayıp, farklı yöntem ve silahlarla bitirmek de mümkün. Bilgisayarınıza bağlı bir Joypadiniz varsa, oyun ekranını ikiye bölüp arkadaşlarınızla Co-Op yapabiliyorsunuz. En azından takım arkadaşlarından birisinin düşünebildiğini görmek iyi bir duygu oluyor. Gelelim herkesin merak ettiği sorunun cevabına. Ne yazık ki oyunda Terminator olamıyoruz. Ancak Hunter Killer tankı kullandığımız bölümde, kırmızı Terminator bakış açısını kullanıyoruz bu da iyi bir tat olmuş. Seslere gelirsek, seslendirmeler başarılı. Makinelerin sesleri ve müzikler insanın ortamı hissetmesini sağlıyor. Özellikle klasik Terminator ana temasının, yeniden düzenlenmiş hali müthiş olmuş. Oyunun temel olarak eksiklikleri, anlamsız senaryo ve yapay zeka. Ayrıca oyunun çok kısa sürmesi de eksi yönlerinden birisi. Ancak bunda yapımcıların pek suçu yok, Warner Bross anlaşılan bu oyunu gözden çıkartmış ve yapımcılara pek bir esneklik sağlamamış. Oyunun atmosferi müthiş olmuş, kesinlikle geliştirilmiş devam oyunlarının gelmesi lazım. Eğer bir sonraki oyunda daha iyi bir yapay zeka ve takımımıza emir verme gibi özellikler gelirse, bunlara da daha uzun ve elle tutulur bir senaryo eklenirse ortaya bir baş yapıtın çıkacağı kesin. Ancak Salvation oyunu bu haliyle sadece size 4-5 saatlik unutulmaz bir aksiyon vaat ediyor. X-Men Origins: Wolverine gibi kaliteli bir film oyunun piyasada olduğu bu günlerde Salvation sadece Terminator hayranlarının tercihi olabilir.